Im Dörfji bim Chloschter ischt vor vielan Jahran as Pürli gsinn. Das hett zmitts i schinar Wis uf dr Boschgan an untüfali grossa Stein ghan. As Tagsch, wia är und schins Wib uf der Wis aswas gwärchat heint, het das Pürli i schim Unmuat gseit: „Wemma nun noch in dan hübschten Wisan dera Felsa han müaschti! Dera Chlötz dianand eim denn schon nid grad guat und nämmant eim noch an guata Blätz Boden fort, wamma sus gnuag z'razzgen und z'tuan hätti, wenn d'Wisa au glätter werand! I wetti, dr Tüfel nemi Höralani hindaram Stein fürchar chon und dua dr ganz Grind vam Tüfel. Där het aso ds Mul gläkat und gseit: „Los du, wenn du mina wärden witt, wenn's ammal sövalwit ischt, sa tuan i dr dän Stein uf dan Talgarat uf.“
Däm Pürli ischt di Grusa eimmal über ds andara dür da Rügg uf, und as het nid gwüsst, was' sägan söll. As het nid gadeicht, dass dr Tüfel söval bi ummer und här si, und däm Kärli schi grad söval gschwind varschriban hets nid wellan. Es het aso gazogan: „Ja aber denn müassti denn dr Stein schon bis zum Mittataglüten dobna sin ufam Garat.“ Dr Tüfel het dua gseit: „Guat, es gilt.“
Er het dua mit schinen Chräblan aso angfangan weiggan an däm Stein. Uf eimmal ischt er kohn, nan uf dan Rügg z'nän und ischt mimma dür d'Wis uf und uf in „d'Mura“ und uff Pardels und alli Garädi drdür uf dam Talgarat zua, was gischt, was d'hescht. Dam Pürli und schim Wib ischt Himmelangscht und bang worden. Dr Leida ischt mit däm Stein würkli fort asiwa „dr Tüfel“, und as het no nid wellan Mittatag lütan.
Däm Männli ischt dr ischchalt Schweiss chon, wia er gsehn het, wia där Stein rückt, und schim Fräuli nid minder. Dua uf eimmal ischt ds Wib fort wia di Bränta (Nebel) und iin zur Chilchan und het dam Mesmar gseit, er söll dr Tusiggottswillen Mittatag lüten. Er ischt sofort dür in den Turn und het tondarli glüt. Wia das dr Tüfel ghört het, ischt er fascht z'oberscht gsinn. Er ischt artaubat und het dan Stein niedergworfan, dass er mit aram Egg teuf in dan Boden gfahren ischt.
So ischt er fescht stahn bliben und steit hüt no dört und heisst sitt damsälben Tag dr Tüfelstein.
Däm Pürli ischt di Grusa eimmal über ds andara dür da Rügg uf, und as het nid gwüsst, was' sägan söll. As het nid gadeicht, dass dr Tüfel söval bi ummer und här si, und däm Kärli schi grad söval gschwind varschriban hets nid wellan. Es het aso gazogan: „Ja aber denn müassti denn dr Stein schon bis zum Mittataglüten dobna sin ufam Garat.“ Dr Tüfel het dua gseit: „Guat, es gilt.“
Er het dua mit schinen Chräblan aso angfangan weiggan an däm Stein. Uf eimmal ischt er kohn, nan uf dan Rügg z'nän und ischt mimma dür d'Wis uf und uf in „d'Mura“ und uff Pardels und alli Garädi drdür uf dam Talgarat zua, was gischt, was d'hescht. Dam Pürli und schim Wib ischt Himmelangscht und bang worden. Dr Leida ischt mit däm Stein würkli fort asiwa „dr Tüfel“, und as het no nid wellan Mittatag lütan.
Däm Männli ischt dr ischchalt Schweiss chon, wia er gsehn het, wia där Stein rückt, und schim Fräuli nid minder. Dua uf eimmal ischt ds Wib fort wia di Bränta (Nebel) und iin zur Chilchan und het dam Mesmar gseit, er söll dr Tusiggottswillen Mittatag lüten. Er ischt sofort dür in den Turn und het tondarli glüt. Wia das dr Tüfel ghört het, ischt er fascht z'oberscht gsinn. Er ischt artaubat und het dan Stein niedergworfan, dass er mit aram Egg teuf in dan Boden gfahren ischt.
So ischt er fescht stahn bliben und steit hüt no dört und heisst sitt damsälben Tag dr Tüfelstein.